Met een Toyota Landcruiser uit 1980 door Marokko: “Je moet hem niet in een glazen hokje zetten”

Voor veel liefhebbers is een klassieker een kostbaar bezit dat met zorg wordt gekoesterd. Voor Mark en zijn vrouw geldt dat ook, maar zij geloven vooral dat een klassieker gebruikt moet worden waarvoor hij ooit gebouwd is. Met hun Toyota Landcruiser uit 1980 maakten zij onlangs een avontuurlijke reis door Marokko, over onverharde bergwegen, door woestijnlandschappen en langs afgelegen dorpen.

"Uiteindelijk kun je hem niet in een glazen hokje bewaren. Het is veel leuker om ermee te doen waar hij ooit voor bedoeld is.” 

Een bijzondere zoektocht

De liefde voor de Landcruiser begon jaren geleden. Mark en zijn vrouw waren specifiek op zoek naar dit model, maar dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. "We waren al een hele tijd op zoek naar deze Landcruiser. Toen kwamen we deze auto tegen, maar die werd net voor onze neus verkocht aan een handelaar. Dat vonden we ontzettend jammer. De hele historie van de auto was bekend. Hij was nieuw geleverd in Den Helder en had slechts één eigenaar gehad."

Mark vervolgt: "De meeste van deze auto's zijn verroest of onbetaalbaar geworden. Daarom was het een moeilijke zoektocht." Gelukkig kwam de auto alsnog op hun pad. In 2012 konden ze de Landcruiser alsnog van de handelaar kopen. "We hebben er nog steeds ontzettend veel plezier van. De Landcruiser heeft ons nog nooit laten staan, maar we zorgen er ook goed voor." Ook de opvallende kleur draagt bij aan het karakter van de auto. "Dat hij geel is, is gewoon een dik pluspunt. Wij vinden die kleur geweldig."

Opnieuw naar Marokko

In 2019 maakten Mark en zijn vrouw al eens een georganiseerde reis naar Marokko via de Toyota Landcruiser Club. Daar ontstond een vriendschap met de organisatoren van die reis. "We zagen elkaar nog regelmatig en zeiden steeds tegen elkaar dat we dit ooit nog een keer moesten doen." Dit jaar besloten ze de plannen daadwerkelijk uit te voeren. Samen met twee anderen vertrokken ze voor een rondreis van twee weken door Marokko.

"Onze auto is natuurlijk een oldtimer en normaal gesproken rijden we niet zoveel kilometers per jaar,” vertelt Mark. “Daarom hebben we contact opgenomen met Vetera. Daar werd meteen enthousiast gereageerd op onze plannen. Gelukkig konden we de kilometrage van onze verzekering eenmalig uitbreiden, zodat we de reis naar Marokko konden maken, wetende dat onze Landcruiser goed verzekerd is.”  

Gemaakt voor zulke omstandigheden

Wie de route van Mark bekijkt, begrijpt waarom juist een Landcruiser zo geschikt is voor deze reis. Een groot deel van de route bestond uit onverharde wegen, bergpassen, rivierdoorsteken en woestijntracks. "Het is natuurlijk belangrijk dat de auto technisch in orde is en dat je hem goed kent. In Marokko kom je omstandigheden tegen die je hier niet snel meemaakt.”

En de Toyota stelde niet teleur. Mark vertelt: "Als je dan merkt dat er werkelijk helemaal niets gebeurt met de auto, dan is dat wel heel gaaf. Natuurlijk rammelt er van alles als je over een piste met grove stenen rijdt. Maar gelukkig gebeurde er niets." Voor de zekerheid reisde het gezelschap wel met gereedschap en reserveonderdelen. "Je kent de auto goed. Als er iets niet klopt, merk je dat meestal meteen." 

Onderweg bezochten ze nog een bekende garage in het zuidelijke stadje Zagora. "Iedereen die daar komt gaat eigenlijk even langs die garage. De mensen maken er een hele belevenis van. We hebben de auto even laten controleren en doorsmeren, maar vooral omdat het leuk was om mee te maken. We kregen direct thee aangeboden. Die gastvrijheid kom je overal tegen in Marokko."

Overstromingen, bergen en avontuur

De reis verliep anders dan verwacht. Door een uitzonderlijk nat voorjaar waren veel routes veranderd. "Onze vrienden komen hier al twintig jaar. Daardoor konden we juist de niet-toeristische plekken opzoeken. We reden door arme bergdorpjes en zagen het echte Marokko." Het weer zorgde voor extra uitdagingen. "Sommige routes waren een grote uitdaging. Wegen die normaal prima begaanbaar zijn, waren dat nu niet meer."

Een bijzonder moment was bij de rivier de Draa. "Normaal steek je die over via een brug, maar die was volledig weggeslagen. Op een andere plek konden we uiteindelijk via een brug die door het leger werd bewaakt de rivier oversteken.” Het water stroomde zelfs over het wegdek. "Voor de auto was het geen probleem, maar dit was wel een spannend moment."

Het Hoge Atlasgebergte 

Hoewel de zandduinen indrukwekkend waren, lag voor Mark het echte hoogtepunt ergens anders. "We hebben een onverhard bergpad gereden door het Hoge Atlasgebergte. Dat landschap sprak mij het meeste aan. Op grote hoogte rijden, met prachtige uitzichten en vervolgens door kleine bergdorpjes komen, dat vond ik echt bijzonder."

Ook de beroemde zandduinen werden bezocht. "Dat is natuurlijk prachtig om te zien. Een soort oranje zee. Maar als ik eerlijk ben, vond ik het rijden door de bergen nog indrukwekkender. Ik rij liever op drieduizend meter hoogte langs een afgrond dan door de duinen. Dat vind ik veel mooier."

Ontmoetingen die blijven hangen

Wat uiteindelijk misschien nog wel meer indruk maakte dan de landschappen, waren de ontmoetingen met de lokale bevolking. Een van die momenten ontstond onverwachts tijdens een nacht in de woestijn. "Ineens kwam er een enorme zandstorm opzetten. De hele auto schudde. Uiteindelijk besloten we weg te rijden naar een dorp verderop."

Daar ontmoetten ze een geitenboer die hen een plek gaf om te overnachten. "We raakten met hem in gesprek over zijn leven. Wij zijn als westerlingen altijd druk. Alles moet snel en moet vandaag nog af. Hij keek daar heel anders naar." De woorden van de boer zijn Mark bijgebleven. "Hij zei: als het zo hard waait dan kun je gewoon even niks. Dan worden de duinen weer even schoon geblazen en moet je gewoon goed luisteren naar de wind. Dan is je hoofd ook weer leeg de volgende dag. Dat heeft ons echt geïnspireerd," vertelt Mark. 

Herinneringen maken

Terugkijkend overheerst vooral één gevoel: dankbaarheid dat ze deze reis hebben gemaakt. "Je moet het gewoon doen. Natuurlijk wordt de auto meer waard, maar je kunt hem niet in een glazen hokje zetten. Het is veel leuker om er herinneringen mee te maken."

Voor Mark is dat uiteindelijk waar een oldtimer om draait. "Zo'n auto is altijd een aanleiding voor een gesprek. Je ontmoet nieuwe mensen en maakt bijzondere dingen mee. Dat maakt het zo waardevol. Als je een oldtimer hebt, dan is het heel bijzonder om er één of twee keer iets echt speciaals mee te doen. Voor ons was deze reis zo'n ervaring die we nooit meer vergeten."